آریا چیست؟
آریا، نامی است که نیاکان مشترک اقوام ایرانی و هندی
(مردمان شمال هند) (آنان که به زبانهای هند و ایرانی سخن میگفتند) خود را بدان
معرفی می كردند و آن را به معنى شريف، اصيل و آزاده دانستهاند. کسی که وابسته و
از تبار قوم آریا باشد آریایی، آرین یا آریان مینامند.
نام ایران نيز از اين ريشه مشتق شده است. نمونهٔ این
اشارهها را میتوان در اوستا، سنگنبشتههای هخامنشی و متنهای کهن هندو (مانند
ریگودا) دید. مورخان قدیم از آن نام برده و هرودوت و بطلمیوس چند قوم را به نام
آريائى ذكر كردهاند. تحقيقات گسترده در پیرامون اين واژه انجام شده و اختلافات
بسيارى بميان آمدهاست.
در اواخر سدهٔ ۱۸ شناسائى دو شعبهٔ زبان آسيائى يعنى
سانسکریت و اوستائی آغاز شد، دانشمندان بشباهت تام زبان سانسكريت با زبانهاى
یونانی و لاتینی و کلتی و آلمانی پى بردند و اين شباهت معلوم كرد كه تمام این زبان
ها دارای یک نیای مشترك هستند.
در سدهٔ نوزدهم، پس از آنکه زبانشناسان زبانهای
هندوایرانی و اروپایی را همریشه یافتند، برخی از اروپاییان واژهٔ آریایی را به
معنای کسی که به زبانی هندواروپایی سخن میگوید به کار بردند. در سالهای پایانی
سدهٔ نوزدهم و آغاز سدهٔ بیستم، در آلمان و انگلیس، برخی این واژه را برای توصیف
مردم شمال اروپا و اقوام ژرمن به کار میبردند. این کاربرد نو از این واژه ، پس از
جنگ جهانی اول، دستمایهٔ گروههای نژادپرست آلمانی و بهویژه حزب نازی شد .